Minerva Margarita Villarreal

1957 – 2019, México

*** Y al fondo la eternidad

Y al fondo la eternidad en el centro del parque
cuando los insectos y los árboles despiertan desde
                                                                        su luz
y ya el viento en el sueño no aúlla
Muchacho reverdecido por el agua
estás aquí dentro de mí y dentro de mis días acaricio
                                                                      tu rastro

Pastoral de Leonora Carrington (1950)

Tłum. Ada Trzeciakowska

***I w głębi wieczność

A w głębi wieczność w środku parku
kiedy owady i drzewa budzą się z jej
                                            światła
i już wiatr we śnie nie zawodzi
Pozieleniały od wody chłopcze
jesteś tu we mnie i z głębi mych dni pieszczę
                                                          twój ślad

Bettina Wöhrmann

1957 – , Alemania

Trad. Ada Trzeciakowska

Huerto

primeros árboles
(si podemos verlos)
repletos de seriedad antes de la lluvia
el muro de piedras campestres apretadamente concentrado:
detrás de él el animal grita de noche.
Únicamente desde los caballones
avanza leve la niebla
hacia la parte baja del camino: Dios,
dicen, solía caminar por aquí
de madrugada hace mucho tiempo
antes de que apareciera el mundo.

Tłum. Marek Śnieciński

Ogród

pierwsze drzewa
(o ile możemy zobaczyć)
pełne powagi przed deszczem
ściśle skupiony mur z polnych kamieni:
za nim krzyczy nocą zwierzę.
Jedynie od grządek
mgła sunie lekko
w dół drogi: Bóg
podobno tu chodził
wczesnym rankiem dawno temu
zanim powstał świat

Zbigniew Herbert

1924-1998, Polonia

Trad. Xaverio Ballester

Inscripción

Mis manos contemplas
son débiles – dices – cual flores

mi boca contemplas
demasiado pequeña para pronunciar: mundo

– mejor balanceémonos en el tallo de los instantes
bebamos el viento
y contemplemos cómo nuestros ojos atardecen
el aroma a marchito es el más hermoso
y la forma de las ruinas nos anestesia

en mí hay una llama que piensa
y viento para incendios y velas

poseo manos impacientes
puedo
modelar con aire
la cabeza de un amigo
repito el poema que querría

poner en sánscrito
o sobre una pirámide:

cuando se extinga el manantial de estrellas
iluminaremos las noches

cuando el viento se haga piedra
conmoveremos el aire.

Fotograma de Altered states de Ken Russell (1980)

Napis

Patrzysz na moje ręce 
są słabe – mówisz – jak kwiaty

patrzysz na moje usta 
za małe by wyrzec: świat

– kołyszmy się lepiej na łodydze chwil 
pijmy wiatr 
i patrzmy jak zachodzą nam oczy 
woń więdnienia jest najpiękniejsza 
a kształt ruin znieczula

we mnie jest płomień który myśli 
i wiatr na pożar i na żagle

ręce mam niecierpliwe 
mogę 
głowę przyjaciela 
ulepić z powietrza

powtarzam wiersz który chciałbym 
przetłumaczyć na sanskryt 
lub piramidę:

gdy wyschnie źródło gwiazd 
będziemy świecić nocom

gdy skamienieje wiatr 
będziemy wzruszać powietrze