Fabricio Estrada

1974 – , Honduras

Jonás

Ves que voy saliendo
pez sacado del agua,
de sus entrañas blancas y espinas,
del miedo
la asfixia
la nada.
Ves que voy saliendo
perla intacta sin brillo,
luz de boca cerrada
ojos que no lloran ni miran.
Ves que estoy afuera,
acerca tu oído a mi boca,
rumor de océano y viento
caracol profundo y perdido.

Tłum. Ada Trzeciakowska

Jonasz

Widzisz, wydostaję się powoli
ryba wyjęta z wody,
z jej białych wnętrzności i ości,
ze strachu
duszności
niczego.
Widzisz, wydostaję się powoli
nietknięta perła bez blasku,
światło z zamkniętych ust
oczu, które nie płaczą, nie patrzą.
Widzisz, że jestem już poza,
zbliż twe uszy do mych ust,
szumie oceanu i wiatru
ślimaku zagubiony, niezgłębiony.

Crea tu sitio web con WordPress.com
Primeros pasos
A %d blogueros les gusta esto: