Marina Tsvietáieva

1892-1941, Rusia

Trad. J. L. Reina Palazón

***

Las venas abiertas:: Indetenible,
irrecuperable fluye la vida.
¡Colocad fuentes y platos!
Todos los platos serán pequeños
Las fuentes – planas
                             Sobre el borde – y m á s a l l á –
en la tierra negra, nutre los juncales.
Irrepetible, indetenible,
fluye el verso irrecuperable.

Tłum. R. Mierzejewski

***

Otworzyłam żyły: zatamować nie mogę,
Nieodwracalnie tryska życie.
Podstawiajcie miski i talerze!
Każdy talerz będzie – płytki,
Miska – płaska.
                             Przez kraj – w drogę –
W czarną ziemię, żywić trzciny.
Bezpowrotnie, zatamować nie mogę,
Nieodwracalnie tryska wiersz.

El motivo de agua en el cine de Andréi Tarkovski

***

Вскрыла жилы: неостановимо,
Невосстановимо хлещет жизнь.
Подставляйте миски и тарелки!
Всякая тарелка будет — мелкой,
Миска – плоской.
                             Через край – и мимо
В землю черную, питать тростник.
Невозвратно, неостановимо,
Невосстановимо хлещет стих

Transl. Elaine Feinstein

***

I opened my veins. Unstoppably
life spurts out with no remedy.
Now I set out bowls and plates.
Every bowl will be shallow.
Every plate will be small.
                             And overflowing their rims,
into the black earth, to nourish
the rushes unstoppably
without cure, gushes poetry…

Fotograma de Solaris

Marina Tsvietáieva

1892-1941, Rusia

Trad. Ada Trzeciakowska

Sol solo hay uno

Sol solo hay uno y camina de ciudad a ciudad.
Sol es mío. No lo dejaré a nadie.
Ni un instante, ni un destello, ni una mirada.
A nadie. ¡Nunca!
¡Que se hundan las ciudades en una noche sin fin!
¡Con las manos lo cogeré! ¡Que deje de dar vueltas!
¡Que me queme las manos, los labios y el corazón!
Si se hunde en la noche eterna, seguiré sus huellas…
¡Sol mío! ¡A nadie te dejaré!

Солнце – одно

Солнце – одно, а шагает по всем городам.
Солнце – мое. Я его никому не отдам.
Ни на час, ни на луч, ни на взгляд.
– Никому. – Никогда!
Пусть погибают в бессменной ночи города!
В руки возьму! Чтоб не смело вертеться в кругу!
Пусть себе руки, и губы, и сердце сожгу!
В вечную ночь пропадет – погонюсь по следам…
Солнце мое! Я тебя никому не отдам!

Corto, luminoso y preciosita, de Wong Kar Wai inspirado en el poema de Marina Tsvietáieva

Tłum. Robert Stiller

Słońce jest jedno

Słońce jest jedno, a chodzi od domu do domu.
Ono jest moje. Nie dam już słońca nikomu.
Ani na jedną chwilę, na błysk, na spojrzenie.
Nikomu. Nigdy. — A idźcie, miasta, w mrok na stracenie!
W ręce je złapię! Nie będzie kręcić się stale!
Niech sobie ręce i wargi, i serce spalę.
Jak w noc wieczną zapadnie — w ślad za nim pognam.
Słońce ty moje! Nikomu ciebie nie oddam!

Transl. unknown

There’s only one sun

There’s only one sun – but it travels the world everyday.
This sun is all mine and I won’t ever give it away.
I will share not an hour of warmth, not a beam of its light!
I’ll let cities perish in the constant, unchangeable night!
I will hold it up with my hands, till it ceases to turn!
I don’t care if my hands, lips and heart must get burned!
Let it vanish in darkness and rushing, I’ll follow its way…
My darling, my sunlight! I won’t ever give you away!

Fotogramas del corto There’s only one sun de Wong Kar Wai y fotografía de Marina Tsvietáieva