Emily Dickinson

1830-1886, EE.UU.

*536

Trad. Enrique Goicolea

El corazón pide placer primero,
luego excusa del dolor,
luego los pequeños detalles
que matan el dolor.

Luego irse a dormir,
y luego, si tiene que ser
el deseo de su inquisidor,
el privilegio de morir.

Tłum. Stanisław Barańczak

Serce żąda Rozkoszy – najpierw –
Potem – Zwolnienia od Bólu –
Potem – tych krótkich Narkoz,
Które cierpienie znieczulą –

Potem – chce Snu – a potem –
Jeśli tego nie wzbrania
Inkwizytor – chce tylko
Przywileju Skonania –

The Heart asks Pleasure – first –
And then – Excuse from Pain – 
And then – those little Anodynes 
That deaden suffering – 

And then – to go to sleep – 
And then – if it should be
The will of its Inquisitor
The privilege to die – 

Tłum. Ludmiła Marjańska

Serce – najpierw o przyjemność prosi –
Potem – o wymówkę od bólu –
Potem – o lek łagodny –
Który cierpienie znieczuli –

Potem – by mogło zasnąć –
A potem – jeśli w górze
Zezwoli Inkwizytor –
O przywilej, ażeby umrzeć –

The Heart asks pleasure first composición de Michael Nyman para la película de Jane Campion El piano (1993)

Emily Dickinson

1830-1886, EE.UU.

Recomiendo compararlo con este poema de Tadeusz Różewicz

*135

Trad. Enrique Goicolea

El agua se aprende por la sed;
la tierra, por los océanos atravesados;
el éxtasis, por la agonía.
La paz se revela por las batallas;
el amor, por el recuerdo de los que se fueron;
los pájaros, por la nieve

Tłum. Stanisław Barańczak

Wody – uczy pragnienie.
Brzegu – morskie przestrzenie.
Ekstazy – ból tępy jak ćwiek –
Pokoju – o Bitwach pamięć –
Miłości – nagrobny Kamień –
Ptaków – Śnieg.

Water, is taught by thirst.
Land—by the Oceans passed.
Transport—by throe—
Peace—by its battles told—
Love, by Memorial Mold—
Birds, by the Snow.

Tłum. Ludmiła Marjańska

Wody nas uczy pragnienie,
Lądu – morskie przestrzenie,
Uniesień – bólu wiek,
Pokoju – opowieść o bitwach,
Miłości – nadgrobna modlitwa –
A ptaków – śnieg.

Fotografía de Marcin Ryczek

Emily Dickinson

1830-1886, EE.UU.

*903

En mi flor me he escondido
para que, si en el pecho me llevases,
sin sospecharlo tú también allí estuviera…
Y sabrán lo demás sólo los ángeles.

En mi flor me he escondido
para que, al deslizarme de tu vaso,
tú, sin saberlo, sientas
casi la soledad que te he dejado.

Tłum. Stanisław Barańczak

Skryłam się w kwiecie – kiedy zwiędnie
Stojąc w twoim Wazonie,
Mnie będziesz współczuć, choć bezwiednie:
Nie całkiem osamotnionej.

I hide myself within my flower
That wearing on your breast—
You—unsuspecting, wear me too
And angels know the rest!

I hide myself within my flower,
That fading from your Vase,
You, unsuspecting, feel for me—
Almost a loneliness.

Tłum. Ada Trzeciakowska

Skryłam się w mym kwiecie,
przywarłam do twej piersi,
byś ty, nieświadomy, po świecie
nosił mnie bezwiednie.

Skryłam się w mym kwiecie,
przekwitłam w twym Wazonie
a ty, nieświadomy, współczujesz mi
choć nieledwie samotnie.